Διάβασα μέ δυσάρεστη ἔκπληξη τό προτεινόμενο σχέδιο γιά τήν Β΄ καί Γ΄ Λυκείου, ὅπως αὐτό δημοσιεύθηκε σέ ἀθηναίκές ἐφημερίδες περί τίς ἀρχές Ὀκτωβρίου τ.ἕ. Ἐλπίζω νά εἶναι κάποια δημοσιογραφική ὑπερβολή ἤ κάποιο προσωρινό προσχέδιο μιᾶς μικρῆς ὁμάδας συμβούλων τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας, τό ὁποῖο θά μεταβληθεῖ καί θά βελτιωθεῖ σέ πολλά σημεῖα. Ἄν, ὅμως πρόκειται ἔστω κατά μεγάλο ποσοστό γιά τόν κορμό τῶν προτάσεων τῆς ἡγεσίας τοῦ Ὑπουργείου, τότε διερωτῶμαι μεγαλοφώνως: «Τελικά, ὦ ἀρμόδιοι, τί σκοπεύετε νά δημιουργήσετε; Τό νέο Λύκειο πού θά δια-μορφώνει Ἕλληνόπουλα ἤ ἁπλῶς ἕνα Ἰνστιτοῦτο Ἐπαγγελματικῆς Κατάρτισης Ἀεροσυνοδῶν»; Διότι ἕνα σχολεῖο πού θά ἔχει ὡς ὑποχρεωτικά μαθήματα μόνον τά Νέα Ἑλληνικά, τά Ἀγγλικά καί τή Γυμναστική θυμίζει μᾶλλον Ι.Ε.Κ. παρά σχολεῖο γενικῆς παιδείας. Σέ ἕνα τέτοιο Ι.Ε.Κ οἱ ὑποψήφιες ἀεροσυνοδοί θά κάνουν γυμναστική γιά μήν γίνουν ὑπέρβαρες, θά μαθαίνουν ἀγγλικά καλά γιά συννενοοῦνται μέ τούς ξένους ἐπιβάτες καί θά βελτιώνουν τα΄ἑλληνικά τους , ἀφοῦ θά ἔχουν καί Ἕλληνες ἐπιβάτες.
Σύμφωνα μέ τό δημοσιευθέν σχέδιο ὅλα τά ἄλλα μαθήματα θά εἶναι προαιρετικά ἤ ὀρθότερα θά ὑπάρχει δυνατότητα ἐπιλογῆς. Ἄν ἐπιλέξεις, ὅμως, Ἀρχαῖα Ἑλληνικά ὡς κύριο μάθημα δέν θά ἔχεις τή δυνατότητα νά ἐπιλέξεις καί τά Λατινικά πού χρειάζονται στούς ὑποψηφίους Θεολόγους, Φιλολόγους καί Νομικούς. Ἄν θέλεις νά μάθεις Ἱστορία θά μπορεῖς νά ἐπιλέξεις μόνο μεταξύ Ἀρχαίας καί Εὐρωπαϊκῆς. Τό Βυζάντιο, ἡ Πονεμένη Ρωμηοσύνη τῆς Τουρκοκρατίας., τό Ἀθάνατο 1821, τό 1912, τό 1940, ἡ Κυπριακή Ἐποποιία, ἡ Μικρασία καί ὁ Πόντος ἐξοβελίζονται! Σέ μία ἡλικία πού οἱ νέοι καί οἱ νέες μας ἑτοιμάζονται νά ἐνηλικωθοῦν καί νά ψηφίσουν θά ἀποκόπτονται ἀπό κάθε αἴσθηση ρίζας, ἐλληνικότητας καί ἱστορικῆς συνέχειας. Τά Θρησκευτικά ἐντάσσονται στίς Κοινωνικές Ἐπιστῆμες μαζί μέ ἄλλα ἕξι μαθήματα, ὁ δέ μαθητής θά ἔχει δυνατότητα νά ἐπιλέξει μόνον ἕνα μάθημα ἀπό κάθε ὁμάδα. Ὅποιος έπιλέξει ὡς βασικό (ἑξάωρο ) μάθημα τά Οἰκονομικά ἀπαγορεύεται νά ἐπιλέξειὡς τρίωρο μάθημα τά Θρησκευτικά ! Ἄρα χιλιάδες Ἑλληνόπουλα πού στρέφονται πρός τίς Οἰκονομικές καί Διοικητικές Ἐπιστῆμες ἔμποδίζονται νά λάβουν θρησκευτική παιδεία. Γενικά ἐπικρατεῖ ἡ λογική τῆς ἥσσονος προσπαθείας μέ λίγα μαθήματα καί ἡ φιλοσοφία τῆς ἐξειδικεύσεως κατά τήν κρίση τοῦ μαθητῆ, ἀκυρώνοντας κάθε προσπάθεια γιά γενική, σφαιρική παιδεία καί ἐγκυκλοπαιδική μόρφωση!
Ποιός ἔδωσε ἄραγε τό δικαίωμα σ’ αὐτούς τούς φωστῆρες νά παραβιάζουν τό Σύνταγμα τῆς χώρας μας; Θυμίζω τό ἄρθρο 16, παράγραφος 2, πού ὁρίζει ὡς σκοπό τῆς Παιδείας τήν ἀνάπτυξη ἐθνικῆς καί θρησκευτικῆς συνειδήσεως. Θυμίζω ἐπίσης καί τό ἄρθρο 1, παρ. 3, πού ὁρίζει ὅτι «ὅλες οἱ ἐξουσίες πηγάζουν ἀπό τόν Λαό καί ὑπάρχουν ὑπέρ τοῦ Λαοῦ καί τοῦ Ἔθνους». Ἐπανλαμβάνοντας τίς ρῆτρες παλαιοτέρων Συνταγμάτων ὁ νομοθέτης θέσπισε νά λειτουργοῦν ὅλα τά ὄργανα τοῦ κράτους, ἄρα καί τό Ὑπουργεῖο ( πρώην Ἐθνικῆς) Παιδείας ὑπέρ τοῦ Λαοῦ ἀλλά καί τοῦ Ἔθνους. Λάος εἶναι ὅλοι οἱ Ἕλληνες ὑπήκοοι σήμερα. Ἔθνος εἶναι εύρύτερη ἔννοια . Ἐκτείνεται στόν χρόνο περιλαμβάνοντας τή μνήμη καί τήν ἱστορική συνείδηση , καί στόν χῶρο περικλείοντας ὄχι μόνο τούς κατοίκους αὐτῆς τῆς χώρας, ἀλλά καί κάθε Ἕλληνα πού ζῆ ἐκτός συνόρων, δηλ. τούς Κυπρίους, τούς Βορειοηπειρῶτες τούς Ἕλληνες τῶν Σκοπίων καί τῶν ἄλλων χωρῶν τῆς Ἀνατολικῆς Εὐρώπης, τούς Ὁμογενεῖς μας ἀνά τήν Ὑφήλιο. Ὑπέρ τοῦ Ἔθνους σημαίνει ὅτι κάθε κρατική λειτουργία ἄρα καί ἡ Παιδεία ὀφείλει νά καλλιεργεῖ τόν σεβασμό στά στοιχεῖα πού θεμελίωσαν ἐπί αἰῶνες τήν ἐθνική μας ταυτότητα, δηλαδή στήν Ἰστορία, τή Γλῶσσα, τήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, στή συνέχεια τοῦ Ἑλληνισμοῦ, στήν Οἱκογένεια, τήν πολυτεκνία καί τήν καλλιτεκνία, στά ἤθη καί στά ἔθιμα (1). Ὅλα αὐτά τό νέο σχέδιο γιά τό Λύκειο τά πετᾶ στόν κάλαθο τῶν ἀχρήστων. Μέ τρόπο ἀήθη καί ἀντισυνταγματικό!..